شيخ حسين انصاريان

101

عرفان اسلامى ( شرح مصباح الشريعة ومفتاح الحقيقة المنسوب للإمام الصادق ع) (فارسى)

تو كه آيينهء جمال ولى * به چه محروم از كمال ولى از تو تا آن كه طالب آنى * يك دو گام است و تو نمىدانى هم متاعى و هم خريدارى * با خودت هست طرفه بازارى وجوب اشتغال به عيوب خود از صفات بسيار بد انسان ، عيب جويى از ديگران است و اين عيب جويى در اكثر موارد منتهى به ضربه خوردن به اعتبار و آبروى ديگران مىشود . عيوبى كه انسان در ديگران مىبيند ، گاهى بدتر از آن عيوب يا مساوى آن عيوب در خود انسان است و اين عيب جويى از ديگران علتى جز حسد و كينه و حقد در قلب انسان نسبت به ديگران ندارد . و از صفات بسيار عالى انسان اين است كه به جاى عيب‌جويى از ديگران مشغول معالجهء عيوب خود گردد و به تزكيه نفس و رفع عيوب از وجود خود سرگرم شود . رفع عيوب از نفس و تزكيهء جان و علاج امراض عقلى و قلبى خويش بايد گفت از بهترين كارهايى است كه خداوند بزرگ توفيق آن را به انسان عنايت مىفرمايد و عبد مؤمن در حقيقت كسى است كه به رفع نقائص خود برخاسته و براى طهارت جان و تزكيهء نفس زحمت بكشد . نفس و قلب وقتى تصفيه شد و عيوب وقتى از جان و دل برداشته شد ، آدمى مستحق تجلى انوار ربوبى شده و در فيوضات ربانى و الهامات ملكوتى به روى قلب باز مىگردد و در حقيقت انسان مظهر مقام خلافة اللهى مىشود . داود پيغمبر عليه السلام گفت : الهى ! تو را كجا طلب كنم و تو كجا باشى ؟ جواب داد :